راه هوایی اوروفارنکس

حوله، ملحفه یا وسایل تجاری در صورت نیاز برای قرار دادن گردن و سر در حالت بو کردن. فورسپس (در صورت نیاز برای برداشتن اجسام خارجی به راحتی در دسترس)، برای پاکسازی حلق در صورت نیاز. لوله بینی معده، برای تسکین نفخ معده در صورت نیاز. یک راه هوایی اوروفارنکس که به طور همزمان با راه هوایی نازوفارنکس استفاده می شود ممکن است اکسیژن رسانی و تهویه را بهبود بخشد. تراز کردن مجرای شنوایی خارجی با شکاف استرنوم ممکن است به باز شدن راه هوایی فوقانی کمک کند و در صورت لزوم لوله گذاری داخل تراشه بهترین موقعیت را برای مشاهده راه هوایی ایجاد کند. درجه بالارفتن سر که به بهترین وجه گوش و شکاف جناغی را در یک راستا قرار می دهد متفاوت است (مثلاً در کودکان با اکسیپوت بزرگ وجود ندارد، در بیماران چاق درجه بالایی وجود دارد). موقعیت بوییدن - فقط در صورت عدم آسیب به ستون فقرات گردنی. بیمار را به حالت خوابیده روی برانکارد قرار دهید.

با قرار دادن بیمار در موقعیت مناسب بوییدن، راه هوایی فوقانی را برای عبور هوا بهینه تراز کنید. موقعیت مناسب بوییدن مجرای شنوایی خارجی را با بریدگی استرنوم هماهنگ می کند. برای دستیابی به موقعیت بو کردن، ممکن است لازم باشد حوله های تا شده یا سایر مواد را زیر سر، گردن یا شانه ها قرار دهید تا گردن روی بدن خم شود و سر روی گردن کشیده شود. در بیماران چاق، بسیاری از حوله های تا شده یا یک دستگاه رمپ تجاری برای بالا بردن کافی شانه ها و گردن ممکن است مورد نیاز باشد. در کودکان، معمولاً به بالشتک در پشت شانه ها نیاز است تا اکسیپوت بزرگ شده را در خود جای دهد. بیمار را به پشت یا با شیب کمی روی برانکارد قرار دهید. از حرکت دادن گردن خودداری کنید و فقط از مانور فشاری فک یا لیفت چانه بدون کج شدن سر استفاده کنید تا به صورت دستی باز شدن راه هوایی فوقانی را تسهیل کنید. موقعیت سر و گردن برای باز کردن راه هوایی. سر روی برانکارد صاف است. راه هوایی منقبض شده است گوش و شکاف جناغی در یک راستا قرار دارند و صورت موازی با سقف است (در موقعیت بو کردن) و راه هوایی را باز می کند.

شرح گام به گام روش راه هوایی اوروفارنکس در صورت لزوم، اوروفارنکس را از ترشحات انسدادی، استفراغ یا مواد خارجی پاک کنید. اندازه مناسب راه هوایی اوروفارنکس را تعیین کنید. راه هوایی را در کنار گونه بیمار با فلنج در گوشه دهان نگه دارید. نوک یک راه هوایی با اندازه مناسب باید فقط به زاویه راموس فک پایین برسد. در مرحله بعد، راه هوایی را با نوک به سقف دهان وارد کنید (یعنی مقعر به سمت بالا). برای جلوگیری از بریدن لب‌ها، مراقب باشید هنگام وارد کردن راه هوایی، لب‌ها را بین دندان‌ها و راه هوایی نیشگون نگیرید. همانطور که راه هوایی را به داخل اوروفارنکس خلفی پیش می‌برید، 180 درجه بچرخانید. این روش از فشار دادن زبان به عقب و انسداد بیشتر راه هوایی توسط راه هوایی جلوگیری می کند.

در صورت قرار دادن کامل، فلنج دستگاه باید روی لب های بیمار قرار گیرد. روش دیگر، از یک تیغه زبان برای فشار دادن زبان استفاده کنید، همانطور که راه هوایی را با نوک آن به سمت کف دهان وارد می کنید (یعنی مقعر). استفاده از تیغه زبان مانع از فشار دادن راه هوایی زبان به عقب در حین جاگذاری می شود. در صورت لزوم بیمار را تهویه کنید. بیمار را زیر نظر بگیرید و هر گونه مانع در تهویه مناسب و اکسیژن رسانی را شناسایی و برطرف کنید. اگر راه هوایی اوروفارنکس باید در جای خود باقی بماند (مثلاً در طول تهویه مکانیکی پس از لوله گذاری داخل تراشه دهان) محکم کنید.

نارسایی حاد تنفسی ناشی از طیف وسیعی از علل است. پیشرفت به سمت ایست قلبی ریوی و در نهایت مرگ در غیاب مدیریت موثر و به موقع راه هوایی محتمل است. بنابراین، یکی از اهداف اولیه مدیریت راه هوایی، فراهم کردن تهویه و اکسیژن رسانی کافی برای جلوگیری یا توقف پیشرفت ایست قلبی ریوی است. مدیریت موثر و به موقع راه هوایی نیز جزء ضروری احیای قلبی ریوی موفق است. مدیریت راه هوایی در جمعیت کودکان بسیار مهم است زیرا مشکلات راه هوایی کودکان معمولاً در بخش های اورژانس اطفال و عمومی دیده می شود.

مراحل اولیه در مدیریت راه هوایی شامل مانورهای تعیین موقعیت راه هوایی (به عنوان مثال، بالا بردن سر، شیب، چانه، رانش فک)، ساکشن، اکسیژن تکمیلی و قرار دادن مجدد راه هوایی در صورت بی اثر بودن مراحل قبلی است. مانورهای تعیین موقعیت راه هوایی راه هوایی را در موقعیت خنثی قرار می دهد و به دور شدن زبان و بافت های کام از دیواره خلفی حلق کمک می کند. هنگام انتخاب مانور موقعیت یابی راه هوایی، باید از وجود یا عدم وجود احتمالی آسیب ستون فقرات گردنی آگاه بود. ساکشن به از بین بردن ترشحاتی که می توانند باعث انسداد راه هوایی شوند یا به آنها کمک کند کمک می کند. اگر این مراحل به حفظ یک راه هوایی ثبت شده یا ارائه تهویه و اکسیژن رسانی کافی کمکی نمی کند، باید از یک مکمل راه هوایی استفاده شود. مکمل های راه هوایی برای تسکین یا دور زدن انسداد راه هوایی فوقانی در طول مدیریت راه هوایی استفاده می شود. با این حال، انسداد راه هوایی فوقانی ممکن است به دلایل متعددی وجود داشته باشد و وسایل کمکی راه هوایی ممکن است نتوانند همه انواع انسداد را تسکین یا دور بزنند. انسداد راه هوایی فوقانی ممکن است به دلایل آناتومیکی مانند آترزی choanal، علل پاتولوژیک مانند آبسه لوزه یا اثرات نامطلوب ناشی از مدیریت بیمار مانند از دست دادن باز بودن راه هوایی در طول تجویز آرام بخش و/یا بی دردی رخ دهد.

همچنین زیرمجموعه هایی از بیماران وجود دارند که بیشتر مستعد ابتلا به انسداد راه هوایی فوقانی هستند. بیماران چاق در معرض خطر قابل توجهی برای انسداد راه هوایی فوقانی به دلیل تغییر آناتومی راه هوایی فوقانی هستند. بافت‌های حلقی رسوب چربی را افزایش داده‌اند که باعث ایجاد بافت اضافی راه هوایی فوقانی و افزایش احتمال ریزش دیواره حلق و در نتیجه انسداد راه هوایی می‌شود. این می تواند زمانی تشدید شود که به بیماران مبتلا به چاقی داروهایی داده شود که سیستم عصبی مرکزی را تضعیف می کند یا سایر بیماری های همراه مانند آپنه انسدادی خواب (OSA) و/یا سندرم هیپوونتیلاسیون انسدادی (OHS) دارند. وجود OSA و/یا OHS می تواند با افزایش حساسیت به اثرات تضعیف کننده تنفسی آرام بخش ها و مواد افیونی که تمایل به انسداد راه هوایی را افزایش می دهد همراه باشد.

بیماران اطفال، به ویژه نوزادان و کودکان خردسال، مستعد انسداد راه هوایی فوقانی هستند. این استعداد به دلیل تفاوت بین راه های هوایی کودکان و بزرگسالان است. نوزادان و کودکان خردسال دارای پس سری نسبتاً بزرگی هستند که باعث خمیدگی گردن در هنگام دراز کشیدن به پشت می شود. این منجر به تمایل طبیعی به انسداد راه هوایی فوقانی می شود. آنها نسبت به اندازه حفره دهان خود زبان بزرگی دارند که باعث انسداد طبیعی راه هوایی نیز می شود. علاوه بر این، کوتاه شدن فاصله تیرومنتال در این جمعیت بیمار، زبان را به کام نرم نزدیک می کند. در نتیجه این امر منجر به انسداد راه هوایی می شود. در نهایت، در مقایسه با بزرگسالان، نوزادان و کودکان خردسال دارای بافت آدنوئیدی بزرگ‌تر و همچنین راه‌های هوایی بزرگ‌تر انبساط‌پذیر و سازگارتر هستند که آنها را مستعد انسداد راه هوایی می‌کند. به طور کلی، در سن هشت سالگی، راه هوایی کودکان بسیار شبیه به راه هوایی بزرگسالان است. دو نوع کمکی راه هوایی وجود دارد. یکی راه هوایی اوروفارنکس و دیگری راه هوایی نازوفارنکس است.

HangZhou Trifanz Medical Device Co., Ltd در پارک زیست صنعتی پر جنب و جوش LinPing، Hangzhou واقع شده است. این پارک از محیطی زیبا و حمل و نقل راحت برخوردار است. در مجاورت شانگهای، نینگبو و سایر بنادر مهم است. این شرکت یک شرکت نوآوری یکپارچه علم و فناوری است که عمدتاً در تحقیق، توسعه، تولید و فروش کاتترهای پزشکی در زمینه‌های تنفس، بیهوشی و بیماری‌های شدید مشغول است. این تیم تحقیق و توسعه خود را دارد: گروهی از پرسنل حرفه ای و فنی با نزدیک به 20 سال تجربه در صنعت. مالک سایت تولید: 1000 مربع 100000 GMP کارگاه تمیز. در میان کارمندان شرکت، بیش از 80٪ از کارکنان کالج و دانشگاه برای فعالیت های تولید و عملیات شرکت در مطابقت دقیق با الزامات ملی و بین المللی برای اجرای عملیات ابری سیستم مدیریت کیفیت، تصویب CE، گواهینامه سیستم ISO13485 را تشکیل می دهند. می تواند خدمات OEM / ODM را ارائه دهد.