لوله گذاری داخل تراشه (که از این پس لوله گذاری نامیده می شود) به قرار دادن یک لوله داخل تراشه ویژه از طریق گلوت به داخل نای اطلاق می شود تا راه هوایی بیمار باز شود و شرایط بهینه برای باز بودن راه هوایی، تهویه و تامین اکسیژن، ساکشن مجاری تنفسی و جلوگیری از آسپیراسیون فراهم شود. لوله گذاری یک تکنیک مهم در روند نجات بیماران بدحال و همچنین عمل اساسی برای اجرای بیهوشی استنشاقی است.
وظایف اصلی لوله گذاری داخل تراشه:
راه هوایی را باز نگه دارید: از آسپیراسیون ترشحات دهان و محتویات معده جلوگیری کنید.
تهویه و تامین اکسیژن: تامین اکسیژن خوب و تهویه کمکی به تامین اکسیژن بافتی بدن کمک می کند، که می تواند به طور موثری از عوارض جلوگیری کند و کمک های اولیه را در مواقع اضطراری حین عمل به موقع ارائه دهد.
کنترل عمق بیهوشی: در مقایسه با بیهوشی تزریقی و بیهوشی استنشاقی ماسک، لوله گذاری تراشه می تواند به طور موثر تهویه را برای کنترل عمق بیهوشی کنترل کند و در عین حال، لوله گذاری می تواند از فرار گاز بیهوشی به محیط اطراف جلوگیری کند و از جراحی محافظت کند. کارکنان از استنشاق بیشتر داروهای بیهوشی ضایعات گازهای بیهوشی را کاهش می دهد و مقرون به صرفه تر است.